Storythai

หลังจากค.พยายามอันสูงส่งนั้น ทำให้ข้าพเจ้ามีแรงฮึดจนหมดสัปดาห์ ..
แต่พอหมดสัปดาห์ กลับรู้สึกเซ็งมาก = =
หมดกำลังใจว่ะ คิดถึงเพื่อน อะไรหลายๆอย่าง
นอย นอยชีวิต 
ชีวิตมหาลัยที่นี่ ไม่ได้ทำให้เรารักกันขึ้น
แต่กลับทำให้ เราต่างคนต่างเรียนมากกว่า

...

ได้ฟังได้รู้ เรื่องราวจากเพื่อนต่างสถาบัน
ทำให้รู้ว่า มันต่างกันมาก
อยู่โรงเรียน เราเจอใครก็ยิ้ม ก็ทัก ก็หัวเราะได้
แต่ที่นี่ เราไม่รู้จักใครเลย
ทุกคนแปลกหน้ากับเราทั้งนั้น ..

คุยกับเพื่อนร่วมคณะใน msn
รู้สึกจะเปนหนักกว่า บอกว่ายังร้องไห้กับเพื่อนเก่าอยู่เลย
.. ดีที่เรายังไม่ถึงขั้นนั้น
แค่พอได้ยินเสียงเพื่อนเก่า ได้คุย ก็รู้สึกดีใจ มีความสุขมาก ๆ
แต่มันก็หวิวใจนิดๆ  ว่าเราจะไม่ได้เจอกันทุกวันแล้ว

ยังไงก็ต้องเซงอยู่อีกนาน .. 
ทำใจต่อไปเถิด ..

ได้โปรดมอบความเข้มเข็มให้ข้าด้วย ..
ข้าชักจะสร้างมันไม่ไหวแล้ว

....................

เมื่อวานก็ไปมอบตัว เดินจะใกล้กันอยุ่และ -.-
แล้วพอกลับบ้านคุนเพื่อนแสนดี ก้อบอกเขาว่าชั้นจะคุยด้วย
= = ซึ่งจิงๆชั้นไม่ได้พูดอะไร 
และคำตอบที่ได้จากเขา คือ ไม่คุยอ่ะ ยังไม่เคยเจอหน้ากัน
...
ก็มิต้องเจอแล้ว คุนตาโปน
จากนี้ คงมิทักแล้วล่ะ >.<